Big Bang Fiction Yaoi

นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับ

ชาย รัก ชาย

เพราะฉะนั้น ถ้าคุณรับไม่ได้

ก็กรุณาปิดไปซะ

แต่ถ้ายังอยากจะอ่านต่อล่ะก็

เชิญอ่านต่อได้เลย

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Title : Love Game

Writer : Gypsy

Pairing : Tempo x Jiyong

Rating : Nc. 17

Author note : fic คั่นความตึงเครียดค่ะ 
 

"เป็นของเล่น 3 วัน!? อะไรกันเทมโป !! " จียงส่งเสียงลั่นถามอีกฝ่าย

"บอกแล้วไง ถ้าแพ้ต้องทำตามที่สั่งทุกอย่าง อะไร...คิดจะผิดสัญญาหรอ?" ริมฝีปากบางเหยียดยิ้ม คล้ายเย้ยหยัน...ร่างบางถอนใจเบาๆ อย่างเหนื่อยล้า ก่อนจะถามกลับไปอีกครั้ง

"ขอถามสักข้อ...นายอยากให้ฉันเป็นของเล่น ต้องการทำอะไรฉันกันแน่?"

"ก็...หลายอย่าง"

...ระหว่างพักจากการซ้อมเต้น เทมโปได้ชวนจียงเล่นเกมโดยมีข้อแม้ว่าถ้าใครแพ้ต้องทำตามคำสั่งของอีกฝ่ายทุกอย่าง จียงที่มั่นใจนักหนาว่ายังไงเขาก็ต้องชนะแน่ๆ จึงรับคำท้า เพราะเป็นเกม need for speed ที่เขาถนัด แต่สุดท้ายเขาก็แพ้จนได้ และอีกฝ่ายก็ขอให้เขาเป็นของเล่น 3 วัน

+++++++++

"เทมโป!!" ร่างบางดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมกอด ตะโกนเรียกชื่ออีกฝ่ายลั่น

"อย่าแหกปากได้ไหม

"ทำไมต้องมานอนเบียดกันด้วยฟะ!?"

"ตอนนี้นายเป็นกระเป๋าน้ำร้อน ขอกอดหน่อยน่า" เสียงทุ้มตอบกลับอย่างไม่ค่อยจะสนใจนัก ตาคู่คมปิดลง

'กระเป๋าน้ำร้อน? ว้าก...เอาจริงหรอเนี่ย?!' จียงอุทานในใจลั่น เมื่อร่างสูงกระชับอ้อมกอดโอบเขาแน่นขึ้นจนรู้สึกอึดอัด

"จียง หนาวจังเลย ขออยู่แบบนี้ไปก่อนนะ" กระซิบริมหูจนใบหน้าสวยแดงเรื่อจากสัมผัสอุ่นร้อนของลมหายใจที่รินรด อ้อมกอดจากร่างสูงที่เคยแนบแน่น บัดนี้คลายออกจนจียงสามารถขยับหันกลับมาเผชิญหน้าอีกฝ่ายได้ จึงเห็นว่าเทมโปหลับไปแล้ว

"เหลือเชื่อ...หมอนี่หลับง่ายชะมัด แถมยังขี้หนาวอีก...น่ารักซะ" จียงบ่นกับตัวเองเบาๆ เปลือกตาบางปิดลงสนิทเข้าสู่ห้วงนิทรา

++++++++++++

"จียง ทำอะไรน่ะ?" แทยังถามขึ้น เพราะภาพที่เขาเห็นตอนนี้ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยนัก

"อย่างที่เห็น กำลังนวดอยู่" เสียงทุ้มตอบแทน จนจียงที่กำลังนวดไหล่ให้อีกฝ่ายอยู่อดที่จะหมั่นไส้ไม่ได้

"เทมโป นายทำตัวเหมือนตาแก่เลยนะ" จียงเอ่ยเหน็บ

"หรอ...งั้นนวดส่วนอื่นให้หน่อยสิ" เทมโปตอกกลับบ้าง

"นวดขา...ตรงน่องน่ะ...เร็วสิจียง" ร่างสูงเร่ง สมาชิกในวงคนอื่นๆมองตามที่เทมโปสั่งอย่างอึ้งๆ...กล้าจริงนะพี่

"เออๆ รู้แล้วทำให้ก็ได้" ว่าแล้วก็นั่งลงนวดขาให้อีกฝ่าย

"ขึ้นมาอีก" เทมโปสั่งอีก จนจียงต้องเลื่อนฝ่ามือขึ้นมาถึงต้นขา

"อีกสิ"

"นี่...ถ้าสูงกว่านี้มัน..." ก็ถึงส่วนสำคัญของนายแล้วน่ะสิ...จียงต่อคำในใจ

"เทมโปเลิกล้อเล่นได้แล้ว มีถ่ายหนังต่อไม่ใช่หรอ?" แทยังเอ่ยขัดขึ้น

"นั่นสิ" เทมโปตอบอย่างนึกขึ้นได้ พลางลุกขึ้นยืน

"งั้นฉันไปนอนต่อล่ะ"

"ได้ไง จียง...นายก็ต้องมาด้วย" เสียงทุ้มแทรกขึ้น

"เบื่อเครื่องนวดแล้ว ต่อไปก็เป็นสุนัขกับเจ้านาย !! " เทมโปบอกกับร่างบางที่ยังคงอึ้งนั่งนิ่งอยู่ที่พื้น

"เฮ้ย! เทมโป จะมากไปแล้วนะ... นี่จียงถ้าไงฉันจะไปเป็นเพื่อน" แทยังเบิกตาโพลงตะโกนอย่างลืมตัว ก่อนจะหันไปบอกกันจียงที่ตอนนี้กำลังยันตัวลุกขึ้น

"ฉันไม่เปนไรหรอก" จียงตอบกลับ พลางเอื้อมมือไปจับมือของแทยังที่ยื่นมาเพื่อหวังจะช่วยพยุง แต่มือใหญ่ของเทมโปกลับคว้ามือของเขาไว้เสียก่อนแล้วกระชากให้ลุก

"ไปเถอะ นายเป็นของเล่นของฉันนะ" ว่าพลางจูงมืออีกฝ่ายออกเดิน

'นายเห็นฉันเป็นแค่ของเล่นสินะ' จียงคิดอย่างน้อยใจ แล้วสะบัดมืออีกฝ่ายออก ก่อนจะวิ่งขึ้นบันไดไป

+++++++++++

"จียง...เมื่อเช้าเป็นอะไรไป ปกติไม่เห็นเคยคิดมากนี่นา" หลังจากที่เทมโปกลับจากถ่ายหนัง เขาก็รีบมาหาจียงที่ห้องทันที เห็นร่างบางนั่งซึมอยู่บนเตียงจึงเดินเข้าไปหา

"..." จียงไม่ได้ตอบกลับ แต่เลือกที่จะหันหน้าหนีอีกฝ่ายแทน

"นายทำตัวเป็นเด็กๆไปได้...น่าเบื่อ" มือใหญ่เอื้อมมาจับใบหน้าสวยให้หันมาเผชิญหน้า

"ถ้างั้น...ก็ทิ้งฉันเหมือนของเล่นสิ ถ้าเบื่อนักก็ทิ้งฉันซะเลย..." จียงตะคอกกลับอีกฝ่าย หยดน้ำใสคล้ายจะเอ่อในดวงตาสีเข้มที่เวลานี้สะท้อนภาพของร่างสูงตรงหน้า แต่ว่าก็ไม่ได้รินหลั่งลงมา...ทนไม่ไหวแล้ว เขาไม่ได้อยากเป็นแค่ของเล่นของเทมโปนะ

"จียง"

"ทิ้งฉันไปเถอะนะ"

"ฉันน่ะ...ไม่เคยทิ้งของเล่นที่ตัวเองซื้อมาหรอก" เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นเบาๆ จียงจึงค่อยๆลืมตามองหน้าอีกฝ่ายช้าๆ

"เอ่อ...ไม่ใช่สิ นายไม่ใช่ของเล่นของฉัน เพราะงั้นทำตัวปกติเถอะนะ" เทมโปเอ่ยด้วยน้ำสียงอ่อนโยน สบตาจียงนิ่งก่อนจะก้มลงจุมพิตริมฝีปากอิ่มงามแนบสนิท

"เทมโป...หมายความว่า..." จียงครางถาม เมื่อร่างสูงถอนริมฝีปากออก

"ฉันชอบนาย..." เทมโปตอบ ริมฝีปากบางก้มลงจูบอีกฝ่ายอีกครั้ง แรกเริ่มแผ่วเบาและอ่อนหวาน ก่อนจะทวีความร้อนแรงขึ้นเมื่อปลายลิ้นอุ่นถูกสอดแทรกเข้าไปในโพรงปาก รุกเร้าพัวพันจนร่างเล็กต้องจูบตอบเพราะชักเคลิ้มกับสัมผัสที่อีกฝ่ายป้อนให้

มือใหญ่เริ่มลากเปะป่ายไปตามเรือนกายของอีกฝ่าย แทรกเข้าไปใต้เสื้อกล้ามเนื้อดี สัมผัสผิสนุ่มมือ

"อืม..." จียงประท้วงในลำคอ เพราะเริ่มหายใจไม่ออก ร่างสูงจึงจำต้องถอนริมฝีปากออกเพื่อให้อีกฝ่ายได้พักหายใจบ้าง

"อ๊ะ...เทมโป...ฉันยังไม่เคยนะ" จียงร้องลั่น เมื่อฝ่ามือของเทมโปเลื่อนลงปลดกางเกงของเขา

"ฉันไม่ถือหรอกน่า..." เทมโปพูดขึ้นแล้วเริ่มใช้ปลายจมูกซุกไซร้ไปเรื่อยๆ ตั้งแต่ซอกคอลงจนถึงช่วงไหล่ขาวเนียน ร่างของจียงกระตุกเป็นพักๆ รับทุกสัมผัสของร่างสูง อารมณ์ที่ถูกซ่อนไว้เริ่มปะทุออกมา ส่งผลให้เขาเริ่มคล้อยตามกับสิ่งที่เทมโปกระทำต่อเขา

"อะ....อืม..." เสียงหวานครางเบาๆ มือทั้งสองข้างยกขึ้นยึดไหล่อีกฝ่ายไว้แน่น ส่วนเทมโปเองนั้นเริ่มป้อนความสุขให้แก่ร่างใต้อาณัติของเขาด้วยการสัมผัสส่วนที่อ่อนไหวที่สุดบนร่างกายนั้นเบาๆ เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายรู้สึกว่าถูกฝืนใจมากเกินไป จียงเพิ่มเสียงครางมากขึ้นเมื่อเทมโปทำแบบนั้นกับเขา ปฏิกิริยาราวกับจะบอกว่าต้องการให้เทมโปสัมผัสมากกว่านี้ ซึ่งร่างสูงก็ตอบสนองให้ด้วยสัมผัสที่ร้อนแรงมากขึ้น

จียงแทบสำลักกับความสุขที่ได้รับ จนในที่สุดเขาก็ได้รับการสนองจนถึงขีดสุด ร่างบางปลดปล่อยออกมาแล้วทิ้งร่างลงนอนราบไปกับเตียงทันที

"อาจจะเจ็บนะ จียง ฉันเองก็ไม่เคยมีอะไรกับผู้ชาย" เทมโปเปรยขึ้น ประโยคนี้ทำให้จียงปรือตาขึ้นมอง

"อ๊ะ...อ๊า!!...เจ็บ!!...เทมโป...อะ..." เสียงหวีดร้องของจียงบอกเทมโปได้เป็นอย่างดีว่าไม่ได้เจ็บธรรมดาๆ เขาจึงพยายามทำให้ทุกอย่างนุ่มนวลที่สุด ถึงภายนอกเขาจะดูเป็นคนอารมณ์รุนแรง แต่ก็แคร์ความรู้สึกของร่างบางมากเหมือนกัน การแทรกกายของเทมโปจบลงเมื่อเขาสามารถบุกรุกเข้าไปได้หมดแล้ว จียงนอนหอบหนัก น้ำตาซึมออกมาเล็กน้อยเพราะความเจ็บที่แล่นเข้ามากระทันหัน

"จียง...ต้องการไหม? ฉันยินดีทำตามใจนาย"

"ทำอีกสิ...เทมโป...ก็นายหนาวไม่ใช่หรอ?"

"อืม..." เทมโปตอบรับ

จียงแทบลืมหายใจเมื่อเทมโปเริ่มขยับ ร่างเขากระตุกสั่นอย่างห้ามไม่ได้ มือที่เคยเกาะไหล่กว้างนั้นเป็นที่พึ่ง กลับจิกเล็บลงไปแน่น เปลือกตาบางเลื่อนลงปิดสนิทแน่นราวกับจะไม่เปิดขึ้นมาอีก น้ำตาที่เคยคลอหน่วยอยู่ร่วงรินลงมาตามความเจ็บปวดที่ได้รับ

เทมโปเองก็พยายามไม่ทำอะไรรุนแรงใส่จียงมากนัก หากอารมณ์ของเขาก็ต้องการระบายออกเหมือนกัน เขาจึงไม่สามารถยั้งจังหวะที่เป็นอยู่ให้คงอยู่ได้แบบนั้น มันเริ่มถูกเร่งให้เร็วขึ้นทีละเล็กทีละน้อยจนหนักหน่วงและรุนแรง ผิดกับช่วงเวลาแรกที่เขาเริ่มขยับกาย

"อ้ะ...อืม...อ๊า..." จียงกรีดร้องครั้งแล้วครั้งเล่าด้วยความสุขสม ไม่นานนักเสียงกรีดร้องนั้นก็เงียบลงเมื่อเขากับเทมโปได้ระบายอารมณ์และความต้องการออกไป...

"ขอโทษนะ ฉันรุนแรงเกินไปจนทำนายเจ็บเลย"

"ไม่เป็นไรหรอก เพราะฉันเองก็ต้องการ" จียงหน้าแดงเรื่อกับคำสารภาพของตัวเอง พักเดียวเสียงหวานก็อุทานแผ่ว เมื่อสัมผัสถึงบางส่วนซึ่งฝังลึกอยู่ในกายขยายขนาดขึ้น แถมยังร้อนผ่าวจนน่าตกใจ

"เอ่อ...ก็นายพูดน่ารักๆแบบนั้น ฉันก็เลย..."

"นายนี่นะ..." จียงบ่นนิดๆ แต่ก็ยังยิ้มให้อีกฝ่าย

"ถ้าอย่างนั้น...อีกรอบได้ไหม?"

"อะ...ก็ได้..." เสียงหวานตอบรับแผ่วผิว แล้วหลบสายตาเอียงอาย น่ารักใคร่เสียจนไม่อาจทานทนไหว ร่างสูงจึงเร่งถอนกายออกพลิกร่างเล็กกว่ากดลงกับเตียงนุ่ม ซึ่งอีกฝ่ายก็ไม่ได้ปฏิเสธ แถมยังยกขาขึ้นชันให้ความร่วมมืออีกต่างหาก

"นาย...น่ารักเป็นบ้า" กล่าวชมพร้อมกับแทรกกายเข้าลึกอีกครั้ง จากนั้นเสียงคราง และเสียงหอบหายใจอย่างเปี่ยมสุขของทั้งคู่ก็ดังเคล้าคลอกันไปคลอดค่ำคืนที่แสนหวาน

The End

fic คั่นความตึงเครียด เนื่องจากเรื่องยาวถึงทางตัน แต่งไม่จบสักที

/me ดึงทึ้งผมของตัวเอง