[Fic] Fire 2
posted on 09 Jun 2009 13:14 by mcza in Fiction
นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับ
ชาย รัก ชาย
เพราะฉะนั้น ถ้าคุณรับไม่ได้
ก็กรุณาปิดไปซะ
แต่ถ้ายังอยากจะอ่านต่อล่ะก็
เชิญอ่านต่อได้เลย
-----------------------------------------------------------------------------------------------
Title : Fire 2
Writer : Gypsy
Pairing : Tempo x Jiyong
Rating : NC - 17
Author note : ต่อตอนที่ 2 กันเลยดีกว่าค่ะ (ที่จริงหาเรื่องอัพวันเกิดตัวเอง 55+)
จียงชะงักเท้ากึกเมื่อเห็นรถมอเตอร์ไซค์สี่สูบขนาดใหญ่จอดอยู่ที่ข้างทาง โดยมีบุรุษร่างสูงนั่งคร่อมด้วยท่าทางสง่างาม และมาดนั่งดูผึ่งผาย...
จียงเม้มปากอย่างฉุนเฉียว นัยน์ตาคู่สวยมองไปยังชายหนุ่มด้วยท่าทางขุ่นเคือง
ซึงฮยอนเหวี่ยงขาออกจากที่นั่งคร่อมมอเตอร์ไซค์คันสวยคันนั้น แล้วยืนยืดตัวตรง กางขาเล็กน้อยในท่าทางน่ามองเต็มไปด้วยเสน่ห์
จียงบิดปากหยัน...คงนึกว่าตัวเองเท่ซะเต็มประดา ทำราวกับว่าใครๆ จะต้องมองอย่างชื่นชม
ใบหน้าสวยเสมองไปทางอื่น ทำทีว่าไม่สนใจ
"กลับกับฉันนะ" จียงเดินไปข้างหน้าอย่างไม่เอาใจใส่จะตอบคำถามนั้น
"วันนี้คิมเยอึนคงไม่มา" ร่างบางหันขวับ ตวัดสายตาขุ่นเคืองมองชายหนุ่มทันที
ซึงฮยอนยิ้มอย่างไม่หวาดหวั่น "หล่อนไม่เหมาะกับนายหรอก"
"ไม่ต้องพูด" เสียงใสตอบกลับอย่างฉุนเฉียว
"ฉันหวังดี"
"ไม่จำเป็น" จียงสะบัดหน้า
"จำเป็นอย่างยิ่ง" ซึงฮยอนพูดพร้อมกับยื่นหน้าเข้ามา จียงแทบเต้น
"นาย...ให้ตายสิ เลิกวุ่นวายกับชีวิตฉันสักทีได้ไหม"
"ก็ฉันชอบนาย ถ้าฉันไม่วุ่นกับนายแล้วจะให้ฉันไปวุ่นกับใคร" ชายหนุ่มพูดยั่วโทสะ
จียงทำตาประหลักประเหลือกค้อน "จะไปไหนก็ไปไป๊"
"ก็ฉันอยากไปกับนาย"
"ฉันยอมตายดีกว่าจะไปกับคนอย่างนาย" จียงตวาด...ร่างสูงหรี่ตามองอย่างคาดคั้น
"ฉันไม่ดีตรงไหนว่ามาซิ"
"ไม่ดีสักอย่าง ฉันไม่ได้ชอบผู้ชาย" จียงมองอย่างไม่พรั่นพรึง "พอใจไหมล่ะ?"
ท่าทีดูถูกนั้นทำให้ซึงฮยอนนึกหงุดหงิดขึ้นมา...ไม่เคยมีใครดูถูกเขาแบบนี้มาก่อน โดยเฉพาะเมื่อเป็นจียง ก็ยิ่งอยากเอาชนะ
"ฉันรู้สึกรังเกียจที่เห็นหน้านายรู้ไว้ซะ...ถ้ารู้ตัวก็ควรจะเจียมตัวถอยไปห่างๆ"
"ฉันไม่ใช่คนประเภทนั้นด้วยสิ" ร่างสูงยอกย้อน จียงเม้มริมฝีปากล่าง
"นายจะเป็นยังไงก็เรื่องของนาย แต่อย่ามาวุ่นวายกับฉัน" ซึงฮยอนเห็นร่างบางปรายตาค้อน
"คนทุเรศ หน้าด้าน" สำหรับเขาเชวซึงฮยอน ไม่เคยมีใครเหยียดหยามเขาขนาดนี้มาก่อน ชายหนุ่มยิ้มโดยปราศจากอารมณ์ขัน
"เกลียดฉันให้มากๆเถอะ แล้วสักวันหนึ่งนายจะเสียใจที่ทำแบบนี้กับฉัน" น้ำเสียงของซึงฮยอนโกรธเกรี้ยวยิ่งกว่าครั้งไหนๆที่จียงเคยได้ยินมา ...ฟังดูเหี้ยม และน่าขนลุก
จียงพยายามที่จะไม่หวั่นเกรง...เชิดหน้าขึ้นอย่างท้าทาย
"ฉันไม่เคยเสียใจในสิ่งที่ฉันตัดสินใจทำลงไปแล้ว" คนตัวเล็กกว่ามองด้วยสายตาขึง...บอกความไม่ชอบใจอย่างเปิดเผย
"และฉันก็ไม่สนใจที่จะคบหากับคนที่แสนจะน่ารังเกียจหรอกนะ คนอย่างนายดีแต่อวดเบ่ง...ฉันเกลียดนาย" เสียงของจียงฟังดูเบาราบเรียบ กระนั้นชายหนุ่มก็ยังรู้สึกถึงโทสะเกรี้ยวกราดที่ยังพุ่งพล่านอยู่ภายใจ
"ฉันบอกแล้วไงว่าเกลียดฉันให้มากๆ" ซึงฮยอนพูดเสียงเย็นเยียบ สายตาจับจ้องอยู่ที่ดวงตาคู่สวยที่ฉายแววขึ่นมัวนั้น
"ไม่ต้องมาบอก" ร่างบางตวาดแว้ด
"ฉันจะทำให้นายหมอบอยู่แทบเท้าฉันให้ได้ จำไว้ ควอนจียง...ถึงตอนนั้นนายนั่นแหล่ะที่จะเสียใจที่แสดงกิริยาแบบนี้กับฉัน" จียงชะงัก คำพูดอาฆาตนั้นฟังดูเป็นจริงเป็นจังจนเขาตัวแข็งราวกับท่อนไม้ เบิกตาโพลงด้วยความโกรธและหวาดหวั่นที่มิอาจปิดบังได้มิด
ในนาทีต่อมาจียงก็รีบปรับสีหน้าใช้ความโกรธเป็นเกราะกำบัง...ปากบางเหยียดยิ้มเยาะหยัน
"นายมันก็ดีแต่รังแกคนอื่น...ฉันยอมตายดีกว่าจะต้องขอร้องคนอย่างนาย ลองสิ"
ซึงฮยอนหัวเราะหึๆ ฟังดูโหดเหี้ยม...
""ไม่ใช่เดี๋ยวนี้...ไม่ใช่แน่" มือใหญ่จับคางมนของอีกฝ่ายอย่างจาบจ้วง
"แต่ในไม่ช้านี้..." เขาปล่อยมือ และผละเดินไปที่รถ ท่าทางองอาจ
"ไปลงนรกซะ!!!" จียงตะโกนไล่หลังชายหนุ่มอย่างฉุนเฉียว ซึงฮยอนหันมายิ้มหยัน
"ขอบคุณ...ฉันจะถือว่านั่นเป็นคำอวยพรจากนาย...แล้วเราจะได้พบกันอีก ฉันสัญญา" ซึงฮยอนหัวเราะอย่างมีชัย แล้วขับรถออกไป...
จียงกำหมัดข้างตัวแน่น โกรธหน้าแดง ไม่เคยโกรธอะไรเท่านี้มาก่อน
ร่างบางทำปากขมุบขมิบสาปแช่งอีกฝ่าย...เห็นทีคงต้องระวังตัว คนแบบนั้นคงจะวางใจไม่ได้แน่
++++
จียงตัดสินใจโทรไปง้องอนเยอึน คนเดียวที่พอจะเป็นเกราะให้เขาจากผู้ชายคนนั้น
ทันทีที่เยอึนรับโทรศัพท์จากจียง น้ำเสียงของหญิงสาวฟังดูประหลาดใจอย่างมาก เพราะตั้งแต่คบกันมาจียงไม่เคยเป็นฝ่ายที่จะง้อก่อนยามโกรธกัน
"เย็นนี้ทานข้าวกันนะ" จียงพูดขึ้น แม้จะฟังดูแข็งๆ แต่ก็ทำให้เยอึนที่อยู่ปลายสายยิ้มออก
[ที่ไหนคะ?] จียงรับทราบทันทีว่า เยอึนยอมคืนดีกับเขาแล้ว
"ที่เก่าก็ได้"
[ฉันรอที่หน้ามหาลัยนะคะ]
"อืม...ก็เอาสิ มาก่อนเวลานะ ไม่อยาก..." จียงชะงักกึก เกือบหลุดปากออกไปว่าไม่อยากพบกับซึงฮยอนที่อาจมาดักรอพบ
"เอ่อ...ไม่อยากไปติดแหงกกลางถนน"
[งั้นฉันจะไปรอก่อนเลิกเรียน]
"อืม..." จียงวางสาย...ถอนหายใจโล่งอก
เขากลัวว่าเยอึนจะตั้งแง่...แต่หญิงสาวก็ยอมคืนดีโดยง่าย
โล่งอกไปเปราะนึง อย่างน้อยก็มีเยอึนที่คอยเป็นไม้กันหมาได้...เขาแน่ใจว่า ซึงฮยอนจะไม่เลิกราง่ายๆ แน่...อีกฝ่ายคงจะตามตื้อสุดตัว เพื่อให้ได้ดังใจปรารถนา
ผู้ชายคนนั้นมีลักษณะที่น่ากลัว นิสัยใจร้อน ชอบวางอำนาจบาตรใหญ่จนน่าหมั่นไส้...
เฮ้ย! นี่เขาไปคิดถึงอีกฝ่ายทำไมกัน ก็เขาเกลียดซึงฮยอนเข้าไส้ไม่ใช่เหรอ...จียงบอกตัวเอง
เขาคืนดีกับเยอึน ไม่ใช่เพราะคิดถึง แต่กลับคืนดีเพราะต้องการใช้เยอึนเป็นเครื่องมือกันซึงฮยอนออกจากชีวิตของเขา...จียงเองก็ไม่เข้าใจตัวเองนัก...
The end past 2
2 B Con
มาต่ออย่างว่องไวกับตอนที่สอง
หมั่นไส้เทมกับฉากจูบ (งอนว่ะ)
เลยแต่งแกล้งเทมซะหน่อยค่ะ ให้จียงเกลียดให้มากๆๆๆ
ส่วนจียง ลุคนี้มันลุคใน MV My heaven เลยอ่า
คู่เลสส 5 5
อย่าเพิ่งหมั่นไส้เยอึนนะคะ สงสารหล่อนหน่อยเถอะ (ถึงจะเป็นแค่ตัวละครสมมติ)
ขอบคุณที่ติดตามค่ะ ติชมด้วยนะจ๊ะ ยังฝืดเหมือนเดิม
แบบว่าอ่านแล้วหมั่นไส้เยอึนมาก
กูว่าจียงมันต้องมีหวั่นไหวกับเทมบ้างล่ะ
ไม่งั้นคงไม่อยากได้ไม้กันหมาหรอกใช่ไหม
5 5 จียงนี่ก็ร้ายไม่ใช่เล่น
ไม่ได้ชอบผู้หญิงคนนั้น แต่ก็ยังทำดีด้วยได้
นับถือๆๆๆ
ชอบที่แกบรรยายตอนต้นเรื่อง เทมกับรถมอเตอร์ไซค์สี่สูบ
คิดถึง mv I'm Sorry ขึ้นมาทันที
เท่ค่า เท่มากมาย อร๊ายยย
***
สุขสันต์วันเกิดนะเพื่อน
คิดอะไรก็ขอให้ได้อย่างนั้น
สมหวังทุกๆอย่าง
ว่าแต่เย็นนี้ ฉลองที่ไหนจ๊ะ?
โทรชวนด้วย
#1 By กล้วย (117.47.233.81) on 2009-06-09 14:30